We no speak americano

We no speak americano, een leuk nummer van Yolanda Be Cool Vrs DCup. Het blijkt de revival te zijn van een veel oudere song van Renato Carosone. Ook best leuk trouwens. Het nummer is ook gezongen door Sophia Loren in de musical "Tu vuò fa l'americano" y "Karina". Niets nieuws onder de zon. Remakes vind ik in het algemeen en belediging van het origineel maar in dit geval is het mooi gedaan.

---

---

Laatste? avondmaal

In Giornico (Zwitserland, Vallei Leventina) staat het kerkje, San Nicola, en dateert van de 12e eeuw. Laat Middeleeuwse fresco's zijn in de hoge absis nog te zien. Hoewel beschadigd herkennen we hier weer een afbeelding van laatste avondmaal. Iets zegt mij dat dit nog lang niet de laatste afbeelding is die ik zal zien van het laatste avondmaal. Hoeveel voorstellingen zouden er zijn?

---

---

De ontdekking van het avondmaal

In de vakantie weer een leuke vondst gedaan. Nog altijd niet de echte fresco van Da Vinci gezien, maar ook nu weer een variant op het laatste avondmaal. In de kerk S. Giorgio in het plaatsje Carona (CH) is deze afbeelding te bewonderen. Verrassend omdat het doel van het bezoek eerder de beschilderingen van Pezzi zou zijn. In het koor een fresco naar het voorbeeld van Michelangelo's Sixtijnse kapel, het Laatste Oordeel. Maar goed, veel boeiender is het laatste avondmaal. Er staan namelijk 18 figuren afgebeeld. Dat zouden natuurlijk bedienden kunnen zijn. Maar 13 discipelen? Krijgt Dan Brown dan toch gelijk? Het doet mij denken aan een leuke scene van Monty Python.

---

---

Het laatste avondmaal

Het laatste avondmaal van Leonardo da Vinci is een bijzonder kunstwerk. Leonardo realiseerde ca. 1495 een doorbraak. Niet alleen is Judas volledig opgenomen in de groep, maar ook zijn de personages zeer levendig uitgebeeld en interacteren ze met elkaar. Intrigerend detail is dat Petrus de dolk in zijn hand heeft waarmee hij later in het evangelieverhaal een soldaat een oor af zal snijden. Het werk verkeerd in slechte staat door de gebruikte fresco-techniek uit, waarbij Leonardo op een droge laag pleisterwerk schilderde in plaats van op een natte. Het doel was om helderder kleuren en een scherper beeld te verkrijgen. Dat gelukte, maar helaas begon de temperaverf al snel af te bladderen. Een bezoek aan de Santa Maria della Grazie zat er niet in voor mij, maar In Ponte Capriasca (Zwitserland) in de kerk Sant'Ambrogio is een kopie te vinden van het kunstwerk. Die heb ik wel gezien en op de foto gezet. Klik op de afbeelding voor een vergroting.

---

---

Skrik

Op vakantie in Noorwegen dachten we in Oslo 'De Schreeuw' van Edvard Munch te gaan bekijken. Op dit schilderij wordt in feite het geluid van de schreeuw uitgebeeld. Edvard hoorde en voelde het landschap rondom hem schreeuwen. Het ontzette, tot wanhoop gedreven figuurtje is eigenlijk Edvard Munch zelf. Het lichaam van het wezentje kronkelt mee met het kronkelende landschap. De angst overheerst in de panische penseeltrekken die de geluidsgolven van de tomeloze schreeuw weergeven. Rechts op het schilderij bracht Edvard Munch een verticale balk aan om het schilderij smaller te doen lijken.  Maar we hebben het werk niet kunnen zien want het was nog steeds in restauratie. Een goede reden om nog eens naar Oslo te gaan. Ook leuk om te vermelden is dat het masker in de film Scream is gebaseerd op deze afbeelding. Maar helaas, we hebben het schilderij niet kunnen zien want het was nog steeds in restauratie. Een goede reden om nog eens naar Oslo te gaan.

---

---