Modelbaan Loreley/Gotthard/Ticino

De modelbaan die ik aan het bouwen ben omvat mijn favoriete vakantiebestemmingen. Het spoortraject loopt langs de Loreley in Duitsland, over het Zwitserse bergtraject Gotthard, naar Locarno aan het Lago Maggiore.

Het is onmogelijk om dit op H0-schaal (1:87) na te maken. Ik probeer daarom de impressie van het landschap met alle bezienswaardigheden te realiseren in model. Het leukste vind ik ‘scratch build‘, van allerlei materialen zelf gebouwen maken en een modelwereld creëren. Alle bergen en rivierlopen eindigen aan rand van de treintafel. De kijker/bezoeker kijkt als het ware vanuit het water naar het land. De rand van de tafel is daarom ook niet kaarsrecht maar heeft een organische vorm.

De kaart laat het hele baanplan zien. In de kolom rechts de hyperlinks naar alle locaties.

Ontwerp

Het ontwerp begint met een idee over welke thema’s een plek moeten krijgen op de modelbaan. Vervolgens ga ik het sporenplan tekenen in Wintrack omdat je nu eenmaal gebonden bent aan de fysieke (on)mogelijkheden van de rails en treinen. Ook over de besturing met de gewenste baanvakken en de scenery-projecten moet je vooraf al nadenken.

Het deel van de Loreley (Mittelrhein) laat allerlei plaatsen en dingen zien die ik in die regio interessant vind. Vanwege het treinenverloop en de stationssporen moest ik wat creatief zijn met de locaties. Dus meer een impressie dan een getrouwe weergave.

Tussen het Duitse en Zwitserse deel ligt een “slimme rotonde”. Vanaf het linkerspoor op de Gotthardbaan kan rechts verder worden gereden in Duitsland. En vanuit Duitsland kan van rechts naar links worden gegaan. Met de rotonde is het ook mogelijk om gewoon om te keren en terug te rijden. In aanvulling op het ontwerp het achterste spoor toegevoegd. Via deze zogenaamde Gotthard Basistunnel kan ook de verbinding onder de berg door van Noord naar Zuid of andersom worden gemaakt.

Op het Zwitserse Gotthardtraject zijn voor zover mogelijk zijn alle stations, bruggen, tunnels, en gallerijen nagemaakt in model. Spoorwissels en seinbruggen zijn wel beperkt en zitten alleen op plaatsen waar het in model enigszins logisch is.  In Zwitserland wordt op het spoor links gereden. De spoorwissels zijn zodanig toegepast dat dit min of meer wordt afgedwongen en dat een stijgende trein bij voorkeur de buitenbocht neemt. De keertunnels bevatten meestal een extra lus om hoogte te winnen. Het stijgende spoor R2 heeft een hellingspercentage van maximaal 3,3%. Treinen van anderhalf tot twee meter komen dan nog goed omhoog. Het dalende spoor R1 gaat met bijna 4% naar beneden. De doorijhoogte is minimaal 8,2 cm. De pantografen van de locomotieven staan omhoog en zijn zo afgesteld dat ze de bovenleiding net niet raken.

Bij Ticino ligt het accent op Locarno met er omheen een vrije impressie van de omgeving en de Italiaanse invloeden. Behalve het station en wat opstelsporen in dit gebied weinig treinverkeer.

De besturing van de Märklinbaan gebeurt met de Ecos II en de software van Koploper.

[Loreley] [Gotthard Nord] [Gotthard Süd] [Ticino]